هنوز ايستاده در زير باران ...

اسباب کشی

safzav — Mon, 11 Aug 2008 10:59:18 GMT

اسباب کشی کرده‌ام! ...

لطفا از این به بعد مطالبم را در اینجا بخوانید و لطفا لینکم را در وبلاگ‌ها و سایت‌هایتان اصلاح کنید.

طرحی نو در انداخته اند!

safzav — Fri, 08 Aug 2008 19:58:18 GMT

یک وقت‌ها یک آدم‌هایی شروع کننده‌اند، شروع کننده یک کار جدید یا کاری سابقه‌دار با شکل و شمایلی جدید … این آدم‌ها برای من قابل احترامند. آدم‌های دغدغه‌دار. آدم‌هایی که ایده‌دار دارند و از آن مهم‌تر دنبال اجرایی کردن ایده‌هایشان می‌روند. فرقی نمی‌کند کاری که می‌کنند چه رشته و کاری باشد، به هر حال قطعه‌ای هستند از پازل این دنیا که سر جایش قرار می‌گیرد …

***

یکی از دوستانم کاری جدید شروع کرده است به نام “طرح دیده‌بان حقوق مشتری”. بهتر است سایتشان را بالا و پایین کنید تا بهتر بفهمید این طرح چیست. اما برای آنکه دستتان بیاید موضوع از چه قرار است تنها بخش اولیه معرفی‌اش را اینجا کپی می‌کنم:

“اين طرح، بر اساس يك واقعيت ساده شكل گرفته: « وقتي خريد مي‌كنيد، پول مي‌دهيد؛ پس اين حق شماست كه از خريدكردن لذت ببريد… »

طرح ديده‌بان حقوق مشتري، توسط شركت هزاره سوم (مشاور و مجري پروژه‌هاي مديريت ارتباط با مشتري - CRM) راه‌اندازي شده است؛
شما مي‌توانيد تجربيات و مشاهده‌هاي خود را در زمينه‌ي مشتري مداري و يا نمونه‌هاي نقض حقوق مشتري در اختيار ديگران قرار دهيد؛
در اين طرح، فروشگاه‌هاي خاصي معرفي مي‌شوند و شما مي‌توانيد با اطمينان از كيفيت كالاها و خدمات در اين فروشگاه‌ها، از آن‌ها خريد نماييد؛
چنانچه عضو كلوپ ديده بان باشيد، به ازاي خريد حضوري از فروشگاه‌هاي معرفي شده در اين طرح، بخشي از مبلغ خريدتان براي شما پس‌انداز مي‌شود؛
شما مي‌توانيد از جمع پس‌اندازهاي‌تان براي خريدهاي بعدي از فروشگاه هاي معرفي شده استفاده نماييد؛
چنانچه هنگام خريد از مراكز معرفي شده در اين طرح، با مشكلي مواجه شديد، ديد‌بان حقوق مشتري، به نمايندگي از شما، مدافع حقوق‌تان خواهد بود؛”

درباره این طرح در اینجا نوشتم که حداقل چند نفر دیگر را هم درباره این طرح خبر کنم. شما هم اگر از این کار خوشتان آمده است می‌توانید با فرستادن ایمیل به دوستانتان و دعوتشان به خواندن سایت و یا هر راه دیگری که به ذهنتان می‌رسد، به معرفی این طرح کمک کنید.

***

اینجا را هم بخوانید. این طرح نو هنوز در نینداخته شده (!) و ایده‌ای است که در حال بررسی است. با گفتن نظرتان کمک زیادی به آن‌ها می‌کنید.

ایده‌اش یک جورهای زیادی شبیه جیره کتاب است که پیش از این هم بارها حرفش را زده‌ام.

من ...

safzav — Mon, 04 Aug 2008 20:26:18 GMT

این روزها پر است از رفتن و آمدن، پر از کار ... پر است از کلمه ... پر است از لذت یاد گرفتن، لذت خلق کردن، لذت تولید کردن و ساختن، لذت بازی کردن نقش در ساز و کار این دنیا ... پر است از لذت توانستن ...

این روزها از آن روزهاست که اغلب لحظاتش فریاد می‌زنی:

"من چه سبزم امروز ..."

البته این وسط‌ها یادم نمی‌رود مدتی است به خودم قول داده‌ام حواسم به این صفورای "کار پرست" باشد. این صفورایی که آنقدر کار کردن و زندگی کاری‌اش را دوست دارد که به راحتی خودش، رابطه‌هایش و سلامتی اش را به آن بفروشد ... این روزها، این وسط‌ها حواسم هست که پله‌هایی که بالا آمده‌ام را حرام نکنم ... اما سخت است، خیلی سخت ... معمولا تغییر سخت است، بخصوص وقتی که با چیزی که داشته‌ای شاد باشی و ارضایت کند! اما به هر حال عقل و دو دو تا چهارتاها و آینده‌نگری چیز دیگری می‌گوید ... قدم به قدم، پله به پله، این هم درست می‌شود ... باید درست بشود ...

صفورا هنوز زیر باران ایستاده است ...

چهارمین تولد ...

safzav — Sat, 26 Jul 2008 19:43:18 GMT

چهارمین تولد ... اول سال، داخل تقویم جدید، روی صفحه تولدش نوشته‌ام ورود به ۵۴ سالگی! ۴ سال گذشت! باورم نمی‌شود! ...

در راه رفتن عروسی یکی از دوستان بودم که زنگ زذ. هر وقت زنگ می‌زند یا هر وقت می‌بینمش یک دنیا پر از شادی و آرامش می‌شوم ... زنگ زده بود تولدش را تبریک بگوید ... چقدر دوست داشتنیند این آدم‌هایی که می‌فهمند بعضی آدم‌ها را دنیا آمدنشان را باید جشن گرفت نه اینکه برای از این دنیا رفتنشان مراسم‌های احمقانه برگزار کرد!

از دانشجوهایش بوده است ... شباهت‌هایشان زیاد است ... هر دو آرامند. صورتشان انگار پر است از نور سفید که درونش غرق می‌شوی. نگاهشان که می‌کنی دلت پر می‌شود از آرامش و شادی. صدایشان هم همین خاصیت را دارد ... تا دو سه روز قبل رفتنش ندیده بودمش. با یکی دیگر از دوستانش آمده بودند برای عیادت. آن موقع که آمده بودند استادشان دیگر هوشیار نبود. راستی! قبل‌تر هم آمده بود. یک بار با مادرش امده بود و من دیده بودمشان و کیف کرده بودم از آن همه محبتی که در آن اتاق جربان پیدا کرده بود. روزهای بعد از رفتن استادش بیشتر شناختمش ... با اینکه با هم ندیده بودمشان اما حس می‌کردم تمام دلبستگی که دوتایشان به هم داشته‌اند. اینکه هر وقت هم را می‌دیده‌اند چقدر پر می‌شده‌اند از شادی و آرامش اینکه کسی را در این دنیا دارند که دنیایشان را می‌فهمد ...

می‌دانم که میان این همه دوست و همکار و آشنا و فامیل که هنوز که هنوز است، بعد از این ۴ سال، برایش دلتنگ می‌شوند و بغض می‌کنند چقدر تنها بود ... و ... و یادم می‌آید شادی را که در دلم نشست وقتی با این دانشجوی دوست شده آشنا شدم و فهمیدم حداقل یکی را در این دنیا داشته که پرش کند از شادی، اینکه ذوق کند وقتی می‌بیندش ...

ممنون که برایش وجود داشتی ... و می‌دانم چه حفره‌ای در وجود دوست داشتنی‌ات جاخوش کرده که با هیچ چیزی پر نمی‌شود ... باز هم ممنون ... راستی! از همان اول هم می‌دانستم بهتر کسی هستی که می‌توانی نام سایتش را انتخاب کنی و زندگینامه‌اش را بنویسی ...

پراکنده و بی‌ربط - 15

safzav — Thu, 24 Jul 2008 07:43:18 GMT

!. روز دوشنبه به دعوت آقای درویش برای دیدن مستند "خلوت جنگل" رفتم. نیم روز خوبی بود. خود فیلم، بحث‌های طرفین و دیدن چند آدم دوست داشتنی به نیم روز خوب تبدیلش کرد. آقای درویش و گرگ خاکستری درباره‌اش بیشتر نوشته‌اند، می‌توانید بخوانید.

اگر بشود می‌خواهیم یک جایی نزدیک‌تر از مقر (!) آقای درویش و دوستانشان دوباره فیلم را نمایش دهیم تا گروه دیگری هم ببینند. بحث جالبی است. فیلم درباره طرح خروج دام از جنگل‌های شمال است و حواشی‌هایش. برای من که بسیار جذاب بود دانستن و شنیدن همه آن حرف‌ها. سازنده‌اش هم آقای ورهرام است که یکی از دوستان مستندسازمان با هیجان و دهان باز می‌گفت: "میدونی کیو دیدی؟! این آدم جزء سه نفر اول مستند ایرانه!"

!!. هر کار هم که بکنم آبم با این آدم‌ها که نمی‌فهمند فضای کاری فضای کار است و شان و حرمت خودش را دارد، در یک جوی نمی‌رود! چه معنی می‌دهد وقتی برای پیگیری کاری یا استفاده از پشتیبانی و مشاوره گرفتن برای خدمات و یا کالایی که خریده‌ای تماس بگیری و آن طرف تلفن آقای پاسخگو رسما با تو لاس بزند!! مثل همیشه این جامعه که تا از این حرف‌ها میزنی همه پیکان اتهام را بر میگردانند طرف خودت که حتما ایراد از خود [...] بوده است! خوشبختانه خیالت راحت است که اشکال از تو نیست، نه صدای دلبری پسرکشی داری نه لحنت این خصوصیات را دارد و نه اینقدر کمبود داری که بخواهی پای تلفن ارضایش کنی!! قضیه فقط و فقط این است که یک آدمی آن طرف تلفن نشسته که با یک ذره ادب و مهربانی بند را آب می‌دهد و برای کارش احترام قایل نیست!! این آدم‌ها من را یاد همسفران مقطعی در تاکسی‌ها می‌اندازند که با بالا رفتن یک ذره از آستینت به حال غش و ضعف می‌افتند!!! ... آقا جان! کار کار است! حرمت دارد! شان دارد! آدم باش جان هر که دوست داری! اینقدر هم اعصاب و روان من را خش نینداز!!

!!!. mbc فارسی آمد تا هر بار آه از نهاد من بر بیاوراناند(!!)! آن موقع که فقط mbc2 وجود داشت اینقدر بابت فیلم‌های بیشتر متوسطش افسوس نمی‌خوردم که حالا برای این شبکه جدید می‌خورم. انگار چون برای فارسی زبانان است؛ از بابت این‌طور پایین نگه داشتن (یا پایین بودن!) سطح سلیقه مخاطب‌ها دلم می‌سوزد. یک چیز دیگر این شبکه هم ناراحت کننده است و آن هم زیرنویس‌های یک وقت هایی به شدت افتضاحش است. انگار همان زیرنویس‌های کنار خیابانی ایران را استفاده می‌کنند با همان ترجمه‌های افتضاح که حتی من بی‌سواد را هم به گریه می‌اندازد!!! یعنی این همه خرج و انرژی که گذاشته شده ارزش این را نداشته که چند تا آدم باسواد برای زیرنویس‌گذاری این فیلم‌ها بیاورند؟! یا من مخاطب فارسی زبان ارزشش را نداشته‌ام؟!!

!!!!. در طی نه ماه گذشته یک دنیا چیز گم کرده‌ام. از کیف پول ناقابل بگیر تا کارت دانشجویی و شناسنامه و دفترچه بیمه و کارت‌های اعتباری و ... و آخری‌اش جامدادی عزیزتر از جانم و روان‌نویس‌های رنگی رنگی‌ام که هنوز داغشان تازه است!

ماراتن ماجرا آنجا بود که پیش از سفر هند که تاریخ انقضای (!) پاسپورتم نزدیک شده بود باید المثنی شناسنامه را می‌گرفتم که بشود بروی پاسپورت را عوض کنی که بعد بشود بروی برای ویزا اقدام کنی که حالا بدهند یا ندهند ... و همه این‌ها نتیجه‌اش این بود که تا ۲-۳ روز قبل سفر هیچ چیز قطعی نبود. المثنی دفترچه بیمه که بعد از فکر می‌کنم یک ماه آمد ۲-۳ روز طول نکشید که ناپدید شد!!! تا ... تا همین چند روز پیش که در پی پافشاری یکی از اعضای خانواده بر روی این حسش که: "آخه این وضع نمیشه که!" لابلای پوشه‌ها و کاغذها بازیابی شد! به تاریخ انقضای این یکی ۲ ماه بیشتر نمانده اما با پیدا شدنش امیدی واهی و شاید هم ناواهی (!) درونم زنده شده است، اینکه: "دوره جدیدی در زندگی‌ام آغاز شده!!"

!!!!!. هیچ چیز آنقدر که چقلی کردن اذیتم می‌کند برایم آزار دهنده نیست. آن هم وقتی که دو طرف درگیر تو را کرده باشند آن خط وسطشان و هر چه در مغزشان می‌گذرد را بخواهند به تو هم بگویند. باید حرف‌هایشان را بشنوی و سکوت کنی و اغلب، اوضاع را سر و سامان هم بدهی و ... و ... "و" را ولش کن! آزاردهنده است ...

بدی‌اش اینجاست که طرفین درگیر بنا را گذاشته‌اند بر اینکه حالت بهینه همینی است که دارند، نه اینکه با هم حرف بزنند و دوست باشند و با هم کنار بیایند ...

!!!!!!. چقدر درد و دل کرده‌ام این بار! یا چقدر غر زدم این بار!!! معنی‌اش یکی است!!!!

سایتی برای ژئوتوریسم

safzav — Sat, 19 Jul 2008 23:32:18 GMT

سایت ژئوتوریسم ایران را یک روز از تبلیغ‌های بغل وبلاگم کشف کردم. این سایت زیرمجموعه‌ای از سایت سازمان زمین شناسی و اکتشافات معدنی کشور است.

سایت قسمت‌های مختلفی دارد. در این قسمت می‌توانید با تعریف ژئوتوریسم آشنا شوید. در صفحه ابتدایی سایت نیز می‌توانید پدیده‌های جالب زمین‌شناسی ایران را به تفکیک استان جستجو کنید. یکی از موارد جالب این سایت این است که هنگامی که یک استان را انتخاب می‌کنید، علاوه بر نشان دادن نام و عکس موارد زمین شناسی مربوط به آن استان، امکان دانلود Screen saver عکس های آن‌ها نیز وجود دارد.

در سایت فراخوان دو مسابقه فیلمبرداری و عکاسی از پدیده‌های زمین‌شناسی و ژئوتوریسمی ایران نیز گذاشته شده است. همچنین صفحه‌ای نیز برای درج آثار رسیده در نظر گرفته شده است.

سایت صفحه‌ای نیز برای نظرسنجی دارد که البته تنها می‌توانید با انتخاب یکی از چهار گزینه عالی، خوب، متوسط و ضعیف، نقشه صفحه ابتدایی سایت را ارزیابی کنید.

با دیدن این سایت و اطلاعاتی که درونش تا اینجای کار جمع‌آوری شده بسیار ذوق کردم. به نظرم شروع بسیار خوبی است. اما به نظرم این سایت دو ایراد دارد که خوب است رویشان کار شود:

هدف از راه‌اندازی این سایت معرفی پدیده‌های زمین‌شناختی که گردشگران می‌توانند برای بازدید آن‌ها بروند گفته شده؛ اما در هیچ جای سایت نشانی و جانمایی دقیق این پدیده‌ها بر روی نقشه آورده نشده است. یک چیزی که پیش از سفرم به هند برایم جالب بود، نوع اطلاعاتی بود که می‌توانستی با جستجوی اینترنتی پیدا کنی. برای تمام مناطق گردشگری تاریخی و یا طبیعی علاوه بر اطلاعات مربوط به منطقه، راه‌های دسترسی نیز به تفکیک هوایی، ریلی و جاده‌ای توضیح داده شده بود. فکر می‌کنم چنین اطلاعاتی یکی از اصلی‌ترین کمبودهای این سایت است.
همه کسانی که قرار است به دیدن پدیده‌های زمین‌شناسی بروند، متخصص این رشته نیستند. پس مطالب سایت نباید اینقدر پر از کلمات تخصصی باشد که هیچ کجای سایت نیز برای آن‌ها توضیحی داده نشده است. پیچیده بودن و تخصصی بودن را متاسفانه از همان صفحه توضیح ژئوتوریسم می‌شود دید تا توضیح هر پدیده بعد از جستجوی آن.

امیدوارم راه افتادن این سایت یک علاقه و جوگیری زودگذر مدیریتی نباشد و این سایت روز به روز پر بارتر، بی‌نقص‌تر و کاربردی‌تر شود.

پراکنده‌های یک سفر

safzav — Fri, 18 Jul 2008 17:01:18 GMT

یا شبی میان درخت‌ها و ابرها!

!. برادر عزیز پیش از سفر که شنید می‌خواهم بروم جنگل ابر، به شوخی گفت: "چرا جنگل خاک نداریم؟! جنگل نور که می‌شود انرژی، جنگل ابر هم که هوا و آبش است، از چهار عنصر اصلی حیات فقط خاکش مانده!!"

!!. در سفر می‌شود با یک دوست چند ساله از سختی‌های کارت بگویی و از امیدهایت و از کارهایی که کرده‌ای و دوست داری بکنی و البته در مقابلش حرف‌هایش را بشنوی. دوستی که موضوع کارش با تو یکی است، اما سنگر کاریتان با هم فرق می‌کند ... و آخرش آن حرف‌ها و آن حس‌های خوب بشود یکی از نقاط روشن سفرت ...

!!!. این سفر فرصت خوبی بود برای اینکه جایی را که اینقدر اسمش را شنیده‌ای از نزدیک ببینی. فرصت خوبی بود برای تبدیل کلمه به تصویر ... جنگل ابر بیشتر از حد تصورم پر از تخریب و دست‌خوردگی بود. پر بود از دست‌خوردگی‌های قدیمی و جدید، رد‌پای پاکتراشی‌ها و طرح‌های احمقانه قدیمی احیای جنگل با گونه‌های سوزنی برگ! و پر از خط و خطوط جاده‌های خاکی که سبزی‌ها را قطع می‌کردند ... فکر می‌کنم این جنگل با این حال و اوضاعش جای بکری نیست که باید برای حفظش تلاش کرد، بیشتر جایی است که باید فرصت نفس کشیدن در اختیارش گذاشت تا دوباره به اوجش برگردد ...

!!!!. فکر می‌کنم در آن هوای مه‌آلود و ابری و بارانی و سرد، راحت‌ترین و خشک‌ترین خواب را در میان آن جمع بیش از ۳۰ نفر داشتم!

!!!!!. هر بار که دست بردم تا از یکی از ابزار و ادوات همیشگی سفرهایم را استفاده کنم، یادم آمد که همسفران همیشگی‌ام این بار نیستند و دلم برایشان تنگ شد! ...

!!!!!!. تاول‌های روی دستم من را یاد عوارض بمب‌های شیمیایی می‌اندازد!! تاول‌هایی که نمی‌دانم یادگار یک گیاهند یا یک حشره! عجیب است اما هر بار که نگاهشان می‌کنم حس خوبی را درونم زنده می‌کنند!

!!!!!!!. یک جمله تکراری اما کهنه نشدنی درباره سفر: "در سفر می‌شود آدم‌ها را بهتر شناخت." در این سفر آدم‌هایی را دیدم که مدت‌ها بود دلم می‌خواست ببینم، آدم‌هایی را که از قبل می‌شناختم بیشتر شناختم و نتیجه‌اش این شد که بعضی آدم‌ها برایم دوست‌داشتنی‌تر شدند و بعضی آدم‌ها دورتر رفتند ...

!!!!!!!!. این سفر مزه وانت سواری در جاده‌های کم و بیش پیچ و خم دار، بر روی سقف راننده و باد و پرواز موها را می‌دهد با سر دادن نوای (!): "هوا دلپذیر شد، گل از خاک بر دمید" تا حد بالا آوردن!!

!!!!!!!!!. پسرک‌های شصت و هشتی (البته دیگر پسرک نیستند، اما من حسم بهشان این است!) کله‌شقند، مجموعه‌ای هستند از بیزاری و شیفتگی نسبت به آدم‌ها و محیط اطرافشان، انگار مرتب در حال فراخواندن دنیا به مبارزه هستند، پر از انرژیند، و ... و شیفته ارتباط برقرار کردن با دخترهای چندین سال بزرگتر از خودشان و ساختن کلکسیونی از آن‌ها!! ... نمی‌دانم این‌ها واقعا یک قانون فراگیر برای پسرک‌های شصت و هشتی است یا فقط در اطراف من پر از این نوع پسرک‌های شصت و هشتی‌ است!!

!!!!!!!!!!. وارد تهران که شدیم حال و هوایم و در نتیجه دلم جگرکی رفتن می‌خواست! نشد اما به جایش آمدم خانه و آهنگ آشنای "گنجشک لالا، سنجاب لالا، آمد دوباره مهتاب لالا ..." را از ایمیل یکی از دوستانم دانلود کردم و گوش دادم و گوش دادم و گوش دادم ... تا خوابم برد.

!!!!!!!!!!. مطلب سه قسمتی (یک، دو و سه) مژگان جمشیدی درباره جنگل ابر شاهرود را بخوانید. با خواندنشان می‌توانید اطلاعات بیشتری درباره این جنگل و مشکلی که اسمش را این روزها بر سر زبان انداخته به دست بیاورید.

دست نوشته‌های یک معلم محیط‌زیست - 11

safzav — Tue, 15 Jul 2008 14:08:18 GMT

یا چرا این تالاب اینقدر پر دردسر است؟!!

فکر می‌کنم موج سبز دوم وبلاگستان که درباره تالاب‌ها بود تمام شده یا تمدید شده یا چه می‌دانم! خلاصه‌اش اینکه فکر می‌کنم کمی دیر است اما هر چقدر دیر، گفتنش بهتر از نگفتنش است!

یک راست می‌روم سر اصل مطلب ... یاد دادن مفهوم تالاب به کودکان بسیار سخت است! مدتی است در جایگاه یک معلم به این نتیجه رسیده‌ام که خوب است بچه‌ها یک سری کلمات به گوششان خورده باشد، حتی اگر تلفظ و به خاطر سپردنش برایشان سخت است و یا مفهومش را با تمام زیر و زبرهایش نمی‌فهمند. شنیدن کلمات خوبی‌اش این است که بالاخره یک جایی این کلمه را شنیده‌اند و در ته ذهنشان جا خوش می‌کند تا شاید جایی یا یک روزی کنجکاوشان کند بیشتر درباره‌اش بدانند ... اما ... اما این کلمه تالاب همیشه من معلم را در هم پیچانده است!! به‌خصوص در مقابل دانش‌آموزان دبستانی‌ام.

این تعریف تالاب که در کتاب تالاب‌های هنریک مجنونیان آمده است را یک بار دیگر یا برای اولین بار بخوانید:
"مناطق مردابی، آبگیر، توربزار (پیت زار)، آبی به صورت طبیعی، مصنوعی، دائم یا موقت با آب ساکن، جاری شیرین، لب شور یا شور مشتمل بر آن دسته از آب‌های دریایی که عمق آب در کشند پایین از ۶ متر تجاوز نکند."

و در ادامه تعریف آمده: "این تعریف کفه‌های صخره‌ای، بسترهای علفی دریایی در مناطق ساحلی، کفه‌های گلی، مانگروها، مصب‌ها، رودخانه‌ها، آب‌های شیرین، باتلاق‌های جنگلی و مشجر، دریاچه‌ها، مرداب‌ها و دریاچه‌های شور را در بر می‌گیرد."

اگر بگویم تالاب و یکی از دانش‌آموزانم از من بپرسد تالاب یعنی چه؟ یک لحظه قفل می‌کنم!! معمولا جواب می‌شود یعنی چیزی شبیه دریاچه! چون معمولا تالاب‌هایی که از آن‌ها برای بچه‌ها حرف می‌زنم شکل و شمایلشان شبیه دریاچه‌ است که کلمه و مفهومی آشنا برای بچه‌ها است. اما همیشه عذاب وجدان دارم که این تعریف درست و بیشتر کامل نیست. آخر برای یک بچه بگویی تالاب هم آب شور است هم شیرین، هم دریاچه است، هم آب جاری، هم باتلاق، هم مرداب، هم ... . خب بچه بنده خدا نمی‌فهمد وقتی همه این‌ها اسم دارند چرا به آن‌ها تالاب هم می‌گویند!

تا امروز هیچ راهی برای رفع این مشکل پیدا نکرده‌ام. تعریفی که بشود برای بچه ها گفت و برای آن‌ها سنگین نباشد و در عین حال علمی هم باشد. این مشکل باعث شده است که همیشه از به کار بردن این کلمه فرار کنم، با وجود آن اعتقادی که به خوب بودن شنیده شدن برخی کلمات دارم.

راه حلی به ذهنتان می‌رسد؟ تابحال تجربه‌ای در این زمینه داشته‌اید؟ کسانی که اینجا را می‌خوانند و کارشناس محیط‌زیست نیستند چطور تعریف تالاب را یاد گرفته‌اید؟ یا مشکلتان در فهمیدن مفهوم تالاب چیست؟

خلاصه این که کمک!!

چمدان رنگی رنگی - 8

safzav — Sun, 06 Jul 2008 23:55:18 GMT

ملت مدت‌هاست همین‌طور سر پا مانده‌اند تا این غلطک چمدان‌آور سر و صدایش بلند بشود و بتوانند بار و بندیلشان را بردارند و بروند سر خانه و زندگی‌شان. اما دریغ از ... می‌شود هی غر بزنی از دست این ایران و از این حرف‌ها ... غر هم نخواهی بزنی انگولکت می‌کنند برای این کار! ... اما به هر حال به من که بد نمی‌گذرد ... در کل اینترنت پدیده خوبی است. خدا پدر و مادر مخترعش را بیامرزاد!

حالم خوب است ... خیلی خوب ... آرامم ... باید یک کارهایی انجام بدهم. در مغزم مرتبشان می‌کنم. از یک چیز خودم خوشم می‌آید، یعنی خیلی خوشم می‌آید! اینکه چیزهای مختلف را با هم قاطی نمی‌کنم ... هر بار که باز هم این اخلاقم خودش را نشان می‌دهد پر از احساس رضایت از خود می‌شوم! ... انگار در و دیوار اینجا هم دارد چسبناک می‌شود از این نوشابه‌های باز شده!!!! اما خوب چه‌کار کنم! دلم می‌خواهد از خودم تعریف کنم! در کل خوب است که عیبش گفتی، هنرش هم بگو!!

نه خیر! مثل اینکه از این بارها خبری نیست! ... فقط امیدوارم این بار مثل راه رفتن نخواهند چمدانم را باز کنم، چون آنقدر به زور بسته‌امش که اگر باز شود همان‌جا ولش می‌کنم و می‌روم!!! ... وای نه! یک چیزهایی‌اش را بر می‌دارم! مثلا سس سویاهای عزیزم را که بالاخره پیدایشان کردم تا بیایم برای خودم غذاهای چینی و ژاپنی هیجان‌انگیز بپزم بدون آنکه مجبور باشم غصه کمیابی و نایابی این یک قلم جنس را در ایران بکشم! ... یک چیز دیگر را هم حتما بر می‌دارم: شکلات کفشدوزکی‌هایم را. برای دخترک‌های سال بعدم خریده‌ام که قرار است معلم محیط‌زیستشان باشم. جلسه‌ پیش از حرف زدن درباره کفشدوزک‌ها یکی از این‌ها بهشان می‌دهم. پارسالی‌ها چقدر کیف کردند با این شکلات‌های کفشدوزکی! ای چشمه! نکته را گرفتی که؟!!! ... یک چیزهایی دیگری را هم باید بردارم، اما فکر کنم بشمارمشان می‌شود همه چمدان! ولش کن! ... این وقت چرا ...

مثل اینکه یک اتفاق‌هایی دارد می‌افتد. مثل اینکه چمدان‌ها آمد ... من را در بین راه تا خانه ندزدیدند باز هم می‌نویسم اینجا! بالاخره ببینم می‌توانم آن پست یک عالم وقت نصفه نیمه مانده را تمام کنم و بگذارم اینجا یا نه! ...

راستی محسن! عکس‌ها را دارم می‌بینم ... تو فعلا از همه زرنگ‌تر بودی!!!

آن‌هایی که نمی‌دانند این FREE HUGS چیست بروند آرشیو پیوندهای روزانه من را یک بالا پایینی بکنند لینکش را پیدا می‌کنند! الان حال و وقتش را ندارم بروم خودم پیدا کنم!

چمدان رنگی رنگی - 7

safzav — Sun, 06 Jul 2008 06:41:18 GMT

!. یک استاد فرانسه درس خوانده‌ای داشتیم که می‌گفت در فرانسه یک عطر فروشی معروف به نام من وجود دارد. من بالاخره آن چیزی که تعریفش را شنیده بودم دیدم:

این دوستان خارجی اسم من را همین‌طور که آن بالا نوشته تلفظ می‌کنند!

!!. سرآشپز صفورا (!) تقدیم می‌کند:

اسکویید حلقه‌ای به شیوه پخت انکی!!

این مطلب را که یادتان هست؟ همان ماهی مرکب عزیزی که با کلی مراسم با سارا پختیم، خوردیمش و کلی کیف کردیم. جنوبی‌ها به ماهی مرکب "اَنکاس" می‌گویند و ما "انکی"!! حالا امروز برای نهار یک جانور جدید در همان مایه‌ها را امتحان کردم: اسکویید!

در بازار اسکویید را به چند شکل می‌فروشند. اینجا عکس سه حالتش را می‌توانید ببینید. اسکوییدهای من حلقه‌ای بودند و این را کشف کردم که به طور محسوسی قبل از پختن بزرگتر از پس از پخته شدنشان هستند:

اسکویید حلقه‌ای را به شیوه‌های مختلفی می‌شود پخت. Squid Ring را که جستجو کنید، کلی دستور پخت‌های مختلف پیدا می‌کنید. اما من ترجیح دادم همان شیوه پخت "ماهی مرکب به شیوه فرانسوی" را که در "کتاب مستطاب آشپزی دریابندری" یاد گرفته بودم سر این بنده خداها در بیاورم. خوشمزه و دوست داشتنی بود.

!!!. قال صفورای گل و خوب و از این حرف‌ها که بهتر از او در دنیا پیدا نمی‌شود!!! (این‌ها در راستای همان درخواست دو پست قبل‌تر است! خودم هم به درخواستم عمل می‌کنم!!!):

"هیچ آرامشی در دنیا بالاتر از آرامش غوطه‌ور شدن در آب نیست!!"