!. چند سوژه مدت ها معطل مانده دارم که فرصت نمی کنم پر و بالشان بدهم ... کی فرصت می شود؟؟!! ... نمی دانم!
!!. جلسه بحثم با موضوع "مرور تجربه های جهانی در زمینه تدوین استراتژی آموزش محیط زیست" را هفته آینده ارائه می دهم. تاریخش به احتمال زیاد سه شنبه ۱۹ تیر ماه، ساعت ۱۳:۳۰ خواهد بود. اگر کسی به این موضوع علاقمند است و می خواهد بیاید به من خبرش را بدهد.
این جلسه بحث یکی از پایه های زندگی کاری و مطالعاتی من در آینده است. همیشه از اینکه پله های کاری ام را خودم بسازم لذت برده ام و از انرژی سرشارم می کند ...
!!!. این روزها به نتیجه رسیده ام که خیلی رو دارم!
فردا به یک سفر ۴ روزه می روم که هنوز وسایلش را کامل آماده نکرده ام. صبحی که خسته و کوفته به تهران می رسم، سه ساعت بعدش در مدرسه کلاس دارم و باید با ۲۰ دانش آموز کلاس اول دبستانی سر و کله بزنم و این یعنی که باید مغزم زنده زنده باشد! طرح درسم و ملزوماتش هنوز کامل نشده است و کلی کار دارد. دو روز قبل هم که معلوم شد ارائه جلسه بحثم هفته آینده است، عزمم برای رفتن به این سفر جزم تر شد! بین این همه قاطی بودن کارها، روز مادر و کادو خریدن ها هم خودش ماجرای دیگری است. ۳ نوع کادوی مختلف، چی؟ از کجا؟ ...
با تمام این ها من سفر را می روم! ... و وبلاگ هم می نویسم!!!! ... حتی تئاتر هم می روم!!! ...
!!!!. برایش نگرانم ... می گوید: "نگران نباش! درست میشه" ... چقدر این جمله آشنا است. انگار بارها آن را برای دیگران گفته ام ... بلافاصله بعدش می گوید: "این جمله رو همیشه تو به من می گفتی" ... و لبخند می زند ... من هم لبخند می زنم ...
!!!!!. باید بنویسم. باید تجربه هایم در آموزش محیط زیست به سنین مختلف را مکتوب کنم. باید تفاوت ها را بنویسم. این تجربه ها باید مکتوب شوند برای استفاده خودم، برای استفاده دیگران، برای اینکه افراد دیگر بیایند تصحیح و یا کاملش کنند... باید بنویسم ... اما چرا نمی نویسم؟ چرا فرصت هایم را طوری تنظیم نمی کنم که زمانی برای این بخش کار هم داشته باشم. بخشی که شاید از اجرای خود آموزش هم مهم تر باشد ...
